Nederland P

De Amerikaanse en Britse media spreken na nog geen week al van de slechtste Olympische Spelen tot nu toe. Dat is natuurlijk wat overdreven, maar het is duidelijk dat er tot nu toe meer fout dan goed gaat.

Ten eerste was daar het weer. De talloze sneeuwvlokken die normaal gesproken in Vancouver vielen, bedekten nu ons land en de regenbuien die ons traditioneel teisterden, hingen nu boven Brits-Columbia. Het gevolg was dat grote aantallen nepsneeuw moesten worden aangeleverd, om de skipistes te kunnen redden. Oké, dan ligt er ook sneeuw, maar dan is de romantiek er toch gelijk af.

Daarna volgde de Zamboni-affaire. Voor deze Spelen wist niemand wat een Zamboni was. Als je zou zeggen dat het goed te pruimen is met tagliatelle en tomatensaus, zou iedereen je geloven. Of op een terrasje: "Wat wil je drinken? Doe mij maar een straffe Zamboni. Geen melk of suiker." Die Zamboni blijkt een ijsmachine te zijn, die ervoor zorgt dat de ijsbanen mooi geboend worden. De officiële, Olympische dweilmachine bleek niet te werken, dus moest de Zamboni oplossing brengen. Met succes, helaas was dat voor Annette Gerritsen iets te laat.

Want het meest vreselijke beeld van de Spelen tot nu toe is de val van schaatsbabe Gerritsen. Heel Nederland, vooral de mannelijke kant, huilde toen ons Annetje onderuit ging. De tranen van Gerritsen in het aansluitend interview hielpen daar niet echt bij.

Gelukkig kon heel Nederland de volgende dag weer lachen, toen men ’s ochtends Radio 538 aanzette. Erica was blijkbaar vergeten dat ze niet meer goed tegen wijn kan, na honderd kilo te zijn kwijtgeraakt. En dat zorgde voor een heerlijk, vermakelijk interview met Edwin Evers, die zich overigens netjes opstelde. Hij had Erica met de grond gelijk kunnen maken, maar hij realiseerde zich dat zij zichzelf al meerdere malen te schande had gezet. Bijvoorbeeld in dat nieuwe reclamespotje van NOC/NSF, waarin ze met een soort flubbergezicht onze Olympiërs aanmoedigt en liegt over het ‘goede klimaat’ dat NOC/NSF maakt voor de sporters. Maar we kunnen het allemaal hebben van Erica, omdat je er altijd om kunt lachen en ook gewoon een sympathieke toffe peer is.

Om deze Spelen te beschrijven als de slechtste tot nu toe, gaat dus veel te ver. Maar tot nu toe viert slapstick hoogtijdagen daar in het verre, natte Vancouver. 

Vanaf vandaag schrijft columnist Bob Maes maandelijks een column op Nederland P. Bob Maes is naar eigen zeggen: "18 lentes jong en geboren en getogen in het schitterende Hulst in Zeeuws- Vlaanderen. Ik ben een enorme sportliefhebber en helemaal gek van muziek. Ik studeer journalistiek in Tilburg en ik zit daar op kamers. Al bijna 2 jaar lang ben ik samen met mijn vriendin Kelly en mijn grote voorbeeld als columnist is Hugo Borst."